bang voor de randen die scherp kunnen zijn voor de kartels en haken misschien maar heel klein wanneer je me wijst hoe jij het zou doen voel ik de pijn scherp diep in mij jij bent niet ik ik ben niet ...
zie me en zeg me wat het je doet kijk maar en vertel me wat je nu voelt nu je weet wat ik wil
neem me mee door zeeën vol en ver en vrij gebroken valt het mee hoe fel het daglicht is even niet knijpen met mijn ogen voor het echte tegenlicht
strepen groen verraden mijn snelheid geen blad te herkennen geen tijd om te zien wat klein en teer is
en dwars door de lente ga ik op weg naar je en zal ik fluitend naar je roepen dat ik er bijna ben wacht op me, alsjeblieft
mijn woorden ze missen doel steeds als ik ze loslaat zodat wat ik schrijf niet meer lijkt op wat ik bedoel
samen kijken we naar hetzelfde kabbelende water maar of we ook hetzelfde zien zullen we nooit zeker weten .
even rondkijkend weet ik niet meer waar ik was gebleven het lijkt zo lang geleden met een zucht begin ik weer
wanneer de moed niet sterker is dan het gevoel sta ik stil bij wat ik voel tot ik het door en door ken maar durf alsnog geen stap te doen
tellen tot tien even diep ademhalen als ik snel ben wie weet heeft niemand het gezien ….
ik fluister ik roep ik vraag ik huil ik lach het weg luister dan naar wat ik zeg
hoe krijg ik mijn hart op een lijn met mijn hoofd want het komt me niet uit om het te volgen .
‘vooruit kijken doorgaan niet denken aan toen’ … ‘vooruit, nog een keer omkijken dat mag je nog doen’ … laat me laat me mijmeren
met een waas de dagen door de echte wereld glijdt aan me voorbij mijn wereld is mijn kussen
je armen wil ik als een trui of jas voor in de kou maar waar blijf je nou?
en ik draaide mijn gezicht naar de zon en bleef lopen 2 jan. 2012 nieuwjaarswandeling
dag 2011 je bent goed voor me geweest dankzij jou zie ik het leven als een groot feest . Gelukkig Nieuwjaar iedereen!
ik probeerde het te doorbreken door vandaag eens niet te eten toch sta ik nu weer in mijn pas gesopte keuken
liefde was dat niet van geven en van nemen? zo ja dan heb ik het begrepen zo nee dan heb ik blijkbaar geen idee!
en langs de beelden opgeslagen in mijn laan van herinneringen stop ik soms bij nummer 20 en hoe klein ook de kier ieder jaar smaller naar het moment van toen ik voel het nog .
I hope you’ll take my hand and guide me all the way to wonderland .
wachtend hart ongeduldig ongerust dan weer rustig bedaard berg op berg af tot je hier bent
en nu valt de herfst pas in wanneer de wereld al winterwit had kunnen zijn het laat me glimlachen en plannen smeden want hopelijk kan ik het ook net als het weer doen wat ik wil .
en weet je wat het mooiste is? dat ik durf te denken over later over hoe het straks zal zijn ik geniet van dat verlangen omdat ik geloof in het geluk van nu en dat jij mijn toekomst bent .
‘Je tegenstander is het denken. Het is je denken dat piekert, woelend van de negatieve emoties; je denken dat je in de steek laat omdat het niet in staat is in te zien hoe mechanisch het zelf i...
met mijn hoofd in de wolken ben ik het zicht snel kwijt dus probeer ik veilig vooruit te komen tot mijn verstand weer helder lijkt
laat je zogenaamde wijsheid maar in dat zelfhulpboek staan ik kan nog altijd beter zonder door het leven gaan .
misje misje misje zo misje mij? wisje wel misje echt
wanneer de bomen ruisen probeer ik vaak te luisteren want wie weet is het belangrijk wat ze allemaal fluisteren .
You are no longer following . Undo?