Uit angst voor de tijd praten we over het weer, de liefde, het leven en nog veel meer. En altijd bevat geen tijd. Uit angst voor de grens aan alles beleven we hoe alles verglijdt. Het leven is geen e...
Ze was zo eenzaam ze dreef op wolken pratend met sterren en de maan. Zachtjes fluisterde ze haar naam niemand kon het horen, maar voor haar was het een bewijs van haar bestaan. Lees ook: Ik
Ik ben al dagen onderweg en nog steeds niet thuis ik dwaalde rond van herfst naar winters weer en wilde weer de warmte van een huis en ik rechtte mijn schouders telkens als het me te zwaar viel en ik...
Ik wil stoppen de tijd aan zichzelf te geven. Ik wil ophouden de liefde aan een ander te geven. En ik wil voorkomen mijn leven per ongeluk weg te geven. Lees ook: Gevoelig als glas
Vergeef de tijd, sta stil of verstrijk. Glazen ogen waarin ik mezelf zie. Maar ik, ik ben de tranen op haar wangen, de armen om haar op te vangen, de liefde om naar te verlangen Vergeef de tijd en ve...
Lees ook: Stoepgedichten
Dag scherven, dag geluk. Mijn handen scheurden met rood de kalender stuk. Morgen zal het anders zijn, maar vandaag is scherp scherper dan de zon die er toch al niet was scherper dan glas dat toch al ...
De hele nacht zit ik naast het koffiezetapparaat ik hou mijn hersenen aan de praat mijn boeken onder de lamp een pen actief in de hand. Zo is het leven van V6; opletten in de les, boeken mee, huiswer...
Voor de verkiezing van de gemeentedichter van mijn gemeente, waarvan de deadline over twee weken is, heb ik nog twee gedichten nodig. En kiezen blijkt mijn talent niet te zijn. Volgers, help mij! Hie...
De nacht van de zee een tsunami van verdriet, snikvissen en snotkoraal. Niets mocht vluchten de maan zong liedjes in haar bange oor. De aarde schokte en schreeuwde de mens, ze verloor. Nu, zoveel maa...
Ik durf het bijna niet toe te geven maar mijn dromen kunnen bewegen. Als je dagenlang in bed ligt en niet met je benen vooruit kan, zoek je andere wegen . Ik ben ergens ver weg aan het leven als je m...
De wind en ik spraken dezelfde taal. De wolken en ik vochten hetzelfde gevecht. en altijd viel ik als regen neer. De kapitein trok zijn laarzen aan en dreef weg. De tijd tikte in zijn glas ik sprak d...
Ze lag nog in bed daglicht dwarrelde als kleine vlindertjes door haar wimpers. Haar voeten landden in het zachte gras, de zonnebloemen keken met haar naar de eerste zonnestralen. Het is haar tijd om ...
Lente is zoiets zichzelfs van rokjesdag en nog onverkleurde blote benen. ik zie de zon niet elke dag maar voel de lente kriebelen tot in het puntje van mijn tenen. Lees ook: Lente
Hoe kun je ongedwongen beleven dat er iets meer is of niets minder dan wat je voelt in het onverloren moment? Mijn vangnet vangt geen moment het juiste gevoel dat iedereen kent. Zo’n gevoel van; drom...
Sprookjes bestaan ergens achter de wolken tussen de bergen, niet zo ver hier vandaan. Sla het boek open en lees jezelf tussen sneeuwwitje, prins Charming en de zeven dwergen. Open die handen voor je ...
Wie past er nou in een doosje, een kooitje, of een hokje? Wie heeft er bedacht dat als je leeft je ergens in moet passen? Het kan toch dat kleren je te groot zijn dat jouw wereld je niet past? Wie he...
Ik wilde een vis een gouden in een vissenkom. Eentje om naar te kijken en dan zonder het te merken beseffen dat we op elkaar lijken. Ik wilde een vis een mooie gouden eentje om mijn eenzaamheid, in e...
Het is warm, een hitte glinstert van mijn wangen. Wild zoek ik koffie mijn parelende ogen stressen van mijn bed naar mijn boeken en terug. Ik zucht weer een bladzijde om naast me staan bergen slaapge...
Hij tekende hartjes voor me op het raam. Ik dacht hier komt geen einde aan. Er is altijd een happy ending en zo ook hier ik doe niet aan gedichten met een ongelukkige wending, want onze harten staan ...
De dood zat laatst bij mij op de badrand ik gaf hem heel beleefd een hand. Ik keek hem recht in de ogen en zag dat alleen die van mij bewogen. Hij sloeg zijn handen voor mijn mond en ik droomde dat h...
Mijn gedachten waaien als bloesems van de weg ik dwarrel tussen de bomen en denk aan niets anders dan al mijn dromen die in de toekomst onvergetelijk uit zullen komen.
Grenzeloos kunnen zweven dat lijkt me wel wat niet mijn hele leven maar totdat ik denk: nu ben ik het zat. Het hoeft maar heel even, net zolang totdat ik denk: nu wil ik weer bewegen. Want zo is het ...
Zij woont in de resten van haar levens vandaag wie ze is en wie ze is geweest Je ziet haar contouren maar alles is vaag. Haar haren verdorden en de glimlach bevroor. Maar alles kan ontdooien alleen i...
Poëzie laat op zich wachten als je met een tijdschema als op een trein woorden zit te verwachten. Poëzie is eindeloos, net zoals jij de tijd verstrijkt Ik koop een enkeltje naar de oneindigheid van p...
You are no longer following . Undo?
English
Suomi
Svenska