Eén ding was zeker: ik had nog iets goed te maken. En daarom was ik hier. Wat ik dan precies kwam doen was me niet echt duidelijk. Maar ik had het gewoon ingetoetst in de kaartjesautomaat. En nu moes...
Wees niet verbaasd dat deze brief hier voor je ligt. Wie ik ben moet ik helaas in het midden laten; je zou het toch niet geloven. Maar ik weet dat dit het moment is waarop je mij heel hard nodig hebt...
Nou mensen, dat was hem weer. Het Eurovisie Songfestival. En godzijdank zijn we nu weer een paar maanden van de commotie af. Nee, ik houd niet zo erg van het songfestival. En ja, ik houd wel van muzi...
Ik trotseerde de hemel van onweer en dikke druppels voor deze foto. In mijn zomerjurkje. En daarna ging ik ze wassen, die voeten.
Vrijdagavond, Veolia-treinstel 206, Mook-Molenhoek. Toevallig stopt de trein zo dat ik hem weerspiegeld zie in de ramen van een hokje op het station. Ik kijk in het gezicht van Jan Linders, die op he...
Hij is voor mij altijd een mysterie geweest. Vroeger hoorde ik de verhalen over mensen uit het dorp die speciaal voor hem helemaal naar het verre Amerika gingen. Wat dat precies inhield besefte ik na...
Hij ging gerage naar de vare, naar de zee. Gloven, golven, hij viel voor van de golveren, voorover. Nat.
12 mei Hij rijdt door de Peel. Ik houd van de Peel, maar als je er om acht uur ‘s ochtends doorheen komt en om tien uur ‘s avonds weer was het een lange dag. Al helemaal als je bedenkt da...
Voor in de trein knipperde: Reuver. Daar waren we niet, maar het stond er. De hele reis lang. Bracht me terug naar een hele tijd geleden en ik was er niet eens ooit echt geweest. Maar de herinnering ...
Een wit vuur hing op het land. Het was de lentemist, die ons tot blinden maakte. In een heldergrijze wereld van kale bossen en koele woestijnen scheen de zon. Daar was het waar de vlinders vlogen en ...
Rusland. Het land van brede wegen en grote gebouwen. Je ziet de Griekse cultuur, maar ogenschijnlijk met nog meer rijkdom: zuilen, kerken, gouden daken, kandelaars en kaarsen. Hetzelfde alfabet, maar...
2 mei Eigenlijk heeft Jack alles al gezegd over vliegen: “Onder meej giet ‘t land vurbeej, vliegtuug werkt zich umhoeg Wolken door, nog twelf oor, en ‘t zonlicht dat brandt in mien ...
Die avond al was de noordenwind ijzig, en deed me denken dat ik liever binnen gebleven was. Maar de volgende ochtend leek alles anders. De velden waren wit, de lucht halfblauw en de trein raasde lang...
Ik luister naar het geluid van de accordeon. Het is onomschrijfbaar, ongrijpbaar. Kruipt langs mijn rug naar boven, kwispelt over mijn schouders en fluistert het welbehagen in mijn oor, verlangen in ...
Ja, ik had er echt van gedroomd. Een paar weken terug was ik ‘s nachts op een concert van Rowwen Hèze en dat was best leuk. Maar in het echt is leuker. Nu was dat niet zo’n probleem, want...
Er steekt een bol grijs ding boven een stoel uit. Dat is het enige wat ik zie. Het lijkt op het kale hoofd van een alien. Het zou ook iemand kunnen zijn die een hoed draagt. Maar dat is het niet. Het...
Het was wit boven me. Ik legde mijn hoofd in mijn nek en verwonderde me over de zee van zilver tegen die blauwe lucht. Het oude zwarte kersenhout droeg de pasgeboren bloemen, het jonge groen dat hier...
Ik was op de vloer en keek naar mijn blote voeten. Zittend was ik, maar kaarsrecht. Eén arm als een slang in de lucht. Het lage, diepe geluid van een temperamentvolle slag op de piano bereikte mijn o...
Hij was er ook: de heer uit Gent, ik herkende hem direct al was ik wat teleurgesteld op dat moment. Zijn haar geknipt, een nieuwe bril, een lachje kon er niet vanaf, hij leek zo oud ineens. Waar was ...
Ik haat het dat het terugdenken nog bestaat, dat ik wel terugdenken moet. De ets in mijn hoofd, waarin jouw lijnen onherroepelijk uitgebeten zijn. Je kleine tekeningen, je grootse denkbeelden, een ke...
Denkend aan Holland zie ik brede rivieren traag door oneindig laagland gaan maar al is het nog zo vlak, toch zie ik een coalitie aan de afgrond staan.
Ik liep de coupé in en ging zitten op de eerste de beste lege plaats. De zon scheen er recht in mijn gezicht en meer dan silhouetten van de mensen om mij heen zag ik niet. Ogen half dicht en ik probe...
Woensdag, 19:54 Ik zit in de trein met allemaal andere studenten met koffers. Studenten voor wie het al weekend is, of studenten voor wie de week nog beginnen moet. Maar voor mij niet, want ik ben de...
Al jaren word ik geteisterd door jullie slechte samenwerking bij de aansluiting tussen de stoptrein Roermond-Nijmegen en de sprinter Nijmegen-Deurne, en vice versa. Een aansluiting van één minuut, da...
Een fotoboek op tafel haalt herinneringen op. Herinneringen aan het land waar ik verliefd op werd. In lieve letters staat het op papier gedrukt: Oslo. Øvre moen, Hemsedal, Veslehødn, Grytenuten, Flåm...
Ik heb de bal niet op mijn tenen gegooid of die van een ander en mijn nagels niet gebroken; ik had misschien niet erg veel punten, maar toch is het angstaanjagend goed verlopen.
Er waren eens vier kaboutertjes. Ze heetten: integrine, collageen, fibrine en laminine. Eigenlijk waren het kabouwtertjes, omdat ze heel goed in bouwen waren. Ze keken immers altijd goed uit dat ze n...
Op de bassischool zat ik in de klas bij Morys. Acht jaren lang. Morys was de jongen die door de meisjes het aardigst gevonden werd, want hij zong nooit stomme liedjes over meisjes die in de vuurmachi...
4 maart In alle vroegte loop ik door de ochtendmist. Vogels kwetteren en hanen kraaien, het is een drukte van jewelste in de bomen. Maar al is het nog zo’n mooie dag, er hangt een dikke laag me...
Ik zag hem voor het eerst op een sombere herfstavond. Hij stond daar ineens, in een hoekje van onze wat muffige verblijfsruimte. Hij viel me meteen op, maar ik durfde niet zo goed. Wat als ik zou fal...
You are no longer following . Undo?
English
Suomi
Svenska