ჩვენ გვიყვარს თქმა, რომ გაგვიმართლა და ღმერთმა ქართველებს შედარებით უსაფრთხო ადგილი მიგვიჩინა დედამიწის ზურგზე. შესაძლოა, ამიტომ ვართ ასეთი დაუდევარნი ბუნების მიმართ: არ გვეშინია მიწისძვრის, ნიაღვრის...
… ისეთი რიტმებით შეგვაქანა, მეგონა, ვიღაცები გამწარებული სექსაობდნენ. მერე მივხვდი, რომ ასეთი ვიბრაციების გამოწვევა ან ტიტანებს ან ტექტონიკურ ფილებს შეეძლოთ. ვინაიდან პირველი, ჯერჯერობით, ჩვენი...
ჩემი ფინანსური კრიზისის გამო გადავწყვიტე, ჩემი ბოლო ნახატი “მარიამ სტიუარტი” გავყიდო. ერთ თვეს მოვუნდი მის დახატვას და მაქსიმალურად ვეცადე, სიღრმეებში არ წავსულიყავი, რათა დამთვალიერებლის...
ერთი კითხვა საკუთარ თავს: რატომ აქამდე არ ვიცოდი ამ ტიპის შესახებ? ეს ჰენგოუვერი კაცი კი ვიცოდი, მაგრამ მისი შოუ პირველად ვნახე და სიცილით ვხოხავ ზაკ გალიფიანაკისის შოუს “ორ გვიმრას შორის”...
დღეს გადავწყვიტე, თავი მომეყარა ყველა იმ ინფოგრაფიკისთვის, რომელიც ნათლად და მკაფიოდ გამოხატავს ბლოგინგის არსს, მის მნიშვნელობასა და აუცილებლობას. ვისაც ბლოგები არ გიყვართ (და რაღაც მანქანებით აქ მაი...
ვცდილობ, ყველა მოვლენას გლობალური მასშტაბით შევხედო, რათა უკეთ დავინახო ამა თუ იმ ფაქტის მნიშვნელობა. შედეგად, ჩემთვის ნოდარ მელაძის იდიოტობებს ნაკლები წონა აქვს, ვიდრე მსოფლიოს განადგურების პირას მყ...
უკვე იმდენი ხანი გავიდა, რაც ბოლო პოსტი დავწერე, აღარც ვიცი, მქვია თუ არა ბლოგერი. საერთოდ, რაც ჯარში ვარ, ბევრ რამეში დავწრმუნდი და გადავაფასე. მაგალითად, ის, რომ გულწრფელობა და ნდობა იშვიათად გამოს...
მარინა კახიანი მარიამ სტიუარტის როლში დიდი ბრიტანეთის ისტორია, ალბათ, მომაბეზრებელი მეცნიერული ნაშრომების დამტვერილი გროვა იქნებოდა, რომ არა ტიუდორების დინასტია. ამ გვარის წარმომადგენელთა ცხოვრება, თ...
ტვიტერი ჩემი პულსია. ხანდახან თვალს რომ გადავავლებ, ისეთ ჩანიშნულ რამეს ვნახავ, რომელიც ყველაზე მეტად საუბრობს ჩემზე. ასე რომ… ხანდახან მგონია, რომ ჩემში წამატებამოხდილი მოხუცი ცხოვრობს, რომელს...
გუშინ დასის სარეპეტიციო ოთახიდან (რომელიც პირველი კორპუსის სხვენშია და ამიტომაც ჰქვია თეატრს “სხვენი) ჩავედი თსუ-ს ჰოლში და ფურშეტს შევესწარი. მივიხედ-მოვიხედე და ფინელი სტუმრებისთვის ყოფილა გა...
_ ზურა, ვის მოკლავდი? _ ვის არა, რას. _ კარგი, რას მოკლავდი? _ თუ იგი “ვინ” გახდება, მე მას აუცილებლად მოვკლავ. დავჭრი მაინც, რომ აღარ მომეკაროს! _ ვის, რას? _ ჩემს შიშს! _ რატომ? შიში ად...
როცა მოვლენებს გარედან ვაკვირდები, ისეთ რამეებს ვამჩნევ, რაც შიგნიდან არ ჩანს, ან დიდად არ გსურს, დაინახო საქართველოში ბლოგერები უკვე სოციალური მედიის “ადმინებთან” ასოცირდება, მათი აზრი კ...
დღეს დილით ის მოხდა, რასაც, უბრალოდ, ვერ წარმოვიდგენდი: ჩემი ცოცხალი ვარსკვლავების კოლექციას უიტნი ჰიუსტონი გამოეცალა. თითქოს, წმინდა ბროლის ფიგურა თაროდან გადმოვარდა და დაიმსხვრა. ბევრის მსგავსად, უ...
როცა ადამიანს რაღაცის კეთება შეგიძლია და არც-თუ ურიგოდ გამოგდის, უნდა ეცადო მისგან სარგებელი მიიღო. ბოლოს და ბოლოს, თავი რაღაცით ხომ უნდა ირჩინო? ასე და ამგვარად, საკუთარი ნახატი გუშინ პირველად გავყი...
მე, როგორც კინომოყვარულს, მიყვარს ხოლმე თვალების დახუჭვა ისეთ ლაფსუსებზე, რომლებიც ფილმის აღქმის შეგრძნებას გიკარგავს. თუმცა ზოგჯერ მაინც მაგარია, დააკვირდე, რა უმნიშვნელო დეტალებისთვის არ მიუქცევიათ...
ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ უფრო მეტი გავიდა, მაგრამ არც 3 წელია ცოტა. დღეს Zurriuss სამი წლის გახდა და ყველაზე უფერული დაბ. დღე ექნება, როგორც მის ავტორს აქვს ხოლმე. განვლილ 1 წელზე ძალიან მოკლედ ვიტ...
მაყურებელი ტაშს ყოველთვის რომ დაუკრავს, ეს ადრე ვირწმუნე, მაგრამ თუ ყველგან დაუკრავდა, ეს ამასწინათ დავიჯერე. ტაშის დაკვრა ხომ ერთგვარი გამოსავალია იმ სიტუაციიდან, როცა რამე ვერ გაიგე და არ იმჩნევ. მ...
“იმ დაბურული ტყის პირას ერთი პატარა ტბა იყო. იმ ტბის ნაპირას მიყვარდა ყოფნა. საოცარია, როცა წვიმდა, ის პატარა ტბა, კიდევ უფრო პატარავდებოდა.”
ესეც ჩემი "სახელოსნო" :ფჰეჰ: გაუმარჯოს ყველას. როგორ ხართ? მე ისა ვარ, აქ რომ ადრე ხშირად ვწერდი და ახლა რომ ვერ ვიცლი საამისოდ. ბოლო დროს ძალიან ვიღლები. ჯარი და სამსახური ერთიანად მფიტავს...
ზოგადად, როგორია ახალი წელი, არა აქვს მნიშვნელობა, ძველი თუ ახალი? მინიმუმ ასეთი: თუმცა, როცა კაცს არ გიმართლებს, ძველით ახალი წელი ასეთი გექნება: სიმარტოვეს ყველაზე მეტად სიბნელეში განიცდი, როცა გარ...
ნაწილი II იმიტომ, რომ პირველიც დავწერე ოდესღაც გაფრთხილება: ამ პოსტში შეიძლება, გადააწყდეთ უწმაწურ სიტყვებს. ბოდიშს ვიხდი თავისუფალი ტონისთვის. ცხოვრება დედამოტყნულად მექცევა, როცა მართმევს ძალას და ...
ამ ახალ წელს კიდევ ერხელ დავრწმუნდი, რომ ბავშვივით მიყვარს ეს დღესასწაული და რომ, ალბათ, ასე იქნება მუდამ. მთავარია, 1-2 ყლუპი საშობაო მუსიკა, კარგ რამეებზე ფიქრი და ოცნება. გილოცავთ დრაკონის 2012 წე...
ასეთი სისწრაფით განვლო ორმა წელმა და ასე დასრულდა ჯიპას ხანა ჩემს ცხოვრებაში. ხანამ, რომელსაც უამრავი ფოტო, სტატია, 11 პოსტი და, დაახლოებით, ორჯერ მეტი ვიდეოპოსტი მივუძღვენი. უკვე ჟურნალისტიკისა და მ...
როცა პიაფს ვუსმენ, ყოველთვის მეფიქრება, რომ მის ხმას ანალოგი არასდროს ეყოლება. მართალიცაა, ასეთი გენია საუკუნეში ერთხელ გამოჩნდება ხოლმე. რამდენიმე დღის წინ თამთა ცხვიტავას პირველ დიდ კონცერტზე ვიყავ...
ჩემი ახალი, "მზა" ნაძვის ხე შობა-ახალი წელი საკუთარ დაბადების დღეზე მეტად რომ მიყვარს, დიდი ხნის წინ მივხვდი. ჯერ არ მახსოვს, ახალი წლის ბავშვური სიხარული გამნელებოდეს. ყველაფერი ისევ ისეა,...
ოჯახი – ქართული ტრადიციის განუყოფელი ნაწილი, სიწმინდე, სისპეტაკე და ადამიანის ზნეობის განმსაზღვრელი მთავარი კოეფიციენტი. თუ ოჯახი არ გივარგა, რაც უნდა წარმატებული და სასახელო გაიზარდო, ვიღაც მა...
ბოლო დოს ისევ დამიგროვდა სათქმელი მომღერლებზე, ხმებზე და, ზოგადად, მუსიკაზე, რომელიც რაღაცნაირად გამორჩეულია და სწორედ ამიტომ მამახსოვრდება. ამასწინათ თამთა ცხვიტავა აღმოვაჩინე იუთუბზე, მერე ფეისბუკზ...
უკვე კარგად განათებული სუსხიანი დილა იყო, როდესაც ჩიტი ასფალტზე დავარდა, ფრთები გაასავსავა და სამუდამოდ დაკეცა. მე ვდარაჯობ დილას. როცა წამოწოლილს ფხიზელ ძილში ჩამესმის საკუთარი გვარი, ეს პოსტზე გასვ...
ამ პოსტის დაწერა ორჯერ ვცადე: ერთხელ ზაფხულში, როცა ყველაფერი ეს დაიწყო და მეორედ მაშინ, როცა აღმოვაჩინე, რომ ამ ადგილის ერთ ნაწილზე ფალსიფიცირებული ცემენტი გამოიყენეს. აღმაშენებლის გამზირის ასე მალე...
ვაგრძელებ წინა და ეგზომ პოპულარულ პოსტს (პრინციპში, მაგიტომაც შეიქმნა) ბლოგერების წინა ცხოვრების თაობაზე. მაშასადამე… მანქი ჩორვენი სვითი Zur.Ge ეკუსი ქილიფა ხე-რგიანი ქეით ალუკარდი გიო რგა პიკ...
You are no longer following . Undo?
English
Suomi
Svenska