Van alles en nog wat…

Mijn laatste blog dateert van 26 augustus. In de tussentijd heeft de tijd niet stil gestaan. Misschien volg je mij op Twitter en lees je daar soms updates over mijn leven, hoewel ik daar ook niet...

Mijn verslaving

Vandaag in de auto besefte ik opeens dat ik verslaafd ben. Hoewel het eigenlijk niets nieuws is, want ik heb het al vaker te horen gekregen van anderen. Maar vandaag besefte ik dat ik het ook echt...

Het randje van de afgrond

We bevinden ons op het randje van de afgrond. Huilen samen, schreeuwen vervolgens nog harder naar elkaar. Ik verwacht teveel, dat is duidelijk. En vaak houd ik geen rekening met zijn gevoelens, ik...

Leven met diepe dalen

In mijn vorige blog beschreef ik een flinke stap in vooruitgang. De trein missen voor de yogales, het willen opgeven, maar dan toch gaan én enigszins op tijd komen. Het was een gebeurtenis waarmee...

Trein gemist, maar niet te laat

Het was donderdag, yoga-dag, toen ik na een dag werken kantoor verliet om de trein te halen. Mijn aansluiting op de metro was perfect en eenmaal op station aangekomen wist ik dat de trein van 16.07...

Zou je het iemand vertellen?

Deze bladzijde komt uit het boek Aderlating. Een boek dat enkele jaren geleden voor het eerst las. Geleend uit de bieb, waarna ik gefascineerd raakte door het verhaal. Het gevolg was dat ik het...

Jason Mraz – I won’t give up on us

Al langer ben ik verliefd op de liedjes van Jason Mraz. En al eerder verscheen er een liedje van hem op Omdatiknietben, namelijk ‘Details in the fabric’ met James Morrison. De laatste tijd was...

Stap vooruit?

Zoals jullie eerder hebben kunnen lezen twijfel ik erg over mijn therapie. Wat die twijfels precies zijn weet ik nog niet zo goed, maar wel dat het niet erg bevorderend helpt. Afgelopen donderdag...

Dus. Yoga…?

Ongeveer drie weken geleden was het zover: mijn eerste Yogales ooit. En hoewel ik best een sportieve geschiedenis heb, was ik toch een beetje angstig. De groep waar ik in terecht zou komen is al...

En toen zag het er opeens heel anders uit. Heel schoon. Heel wit. Heel leeg. Heel overzichtelijk. Omdat het natuurlijk al druk genoeg is in mijn hoofd en ik wel wat rust kan gebruiken. Die rust...

Terug van weg…

Als je mij op Twitter volgt (@omdatiknietben) weet je dat ik niet van de aardbodem verdwenen was. Toch kwam er de afgelopen twee weken geen bericht online hier. Ik had het graag anders gezien, want...

2011

2011 was niet mijn jaar. en 2012 zal dat ook niet worden. omdat ik hoop dat ik niet meer leef voordat de klok 12 uur slaat. hoewel dat dan wel heel spontaan moet gebeuren, want het zelf doen is...

Fijne feestdagen?

Het is kerst. En dat feest lag allang niet meer in mijn planning. En daarom ben ik in een soort rouwstemming. Ik ben ernstig depressief en wil zo’n 85% van de tijd niet meer leven. En hoewel ik...

Nieuwe uitdaging: Yoga

Sinds vorige week weet ik dat mee mag doen aan een yogaklas van de instelling waar ik ook therapie heb. Het is een groep van jonge meiden die ieder een probleem hebben, maar wel alleen zeer...

Gezocht…

Momenteel ben ik in therapie, één keer per week heb ik gesprekken met mijn psychotherapeut/psycholoog. Maar eerlijk gezegd ben ik een beetje ontevreden. Waar ik precies ontevreden over ben kan ik...

Heimwee

Heimwee naar vroeger. Toen ik nog een klein ukkie was en op mijn moeders schoot kroop om uit te huilen als ik verdrietig was. Bijna direct zou ik mijn verdriet vergeten op zo’n moment en weer...

Keep your head up

Ja, alweer een liedje. Maar ik kwam deze tegen en het liedje maakte zoveel indruk op me dat ik deze graag wilde delen. De tekst alleen al is bijzonder om te lezen – en langzaam door te laten...

Close your eyes

Woensdag. ‘Niet’ Therapiedag.

Woensdag. Therapiedag. Maar morgen dus niet. Want mijn therapeut heeft een dubbele afspraak gemaakt en dus moet ik op een ander tijdstip. Funest in deze branche. Want het volledige weekend heb ik...

Vliegen zonder vleugels

Op mijn openbare weblog publiceerde ik enige tijd geleden een beveiligde blog, wat betekent dat mensen aan mij het wachtwoord kunnen vragen en ik hen dat geef wanneer ik vind dat zij het mogen...

Ooit.

Gewoon luisteren en weten: ‘Everything will be fine’. Ooit. Magische combi, die James Morrison en Jason Mraz.

Af. Gevallen.

Er was een tijd dat ik mijzelf niet zag. Althans ik zag niet de persoon die anderen wel zagen. Stapje voor stapje was ik bezig mijzelf uit te gummen, letterlijk. Tot iemand mij erop wees dat mijn...

Jong en ambitieus…

Een documentaire over volwassenen, ergens tussen de 25 en 35 jaar oud. Allemaal zijn ze succesvol in hun werk, presteren goed onder druk. Maar eenmaal thuis, na het werk, storten ze in of krijgen...